Crkvica Svetog Jure na najvišem vrhu Biokova (1762 metra nadmorske visine) prvi put se spominje zajedno s Biokovom 1640. godine, a obnavljana je više puta kroz povijest. Generalni providur za Dalmaciju Giacomo Gradenigo 1776. godine zabranio je radove na obnovi crkvice Svetog Jure jer su je obnavljali stanovnici Vrdola (Župe i Krstatica) predvođeni harambašom Stjepanom Gudeljem. Naime, generalni providur je odluku o zabrani radova na crkvici donio nakon što je primio žalbu harambaše Frane Rusendića iz Velikog Brda i alfira Petra Puharića iz Makarske, koji su tvrdili da je crkvica Svetog Jure na njihovoj, primorskoj strani te je od makarskog biskupa Stjepana Blaškovića i imotskog providura Zoglie tražio očitovanje. Konačna odluka generalnog providura za Dalmaciju Gradenigua bila je “da je crkvica Sv. Jure na vrdolskoj strani”, pa je tako uknjižena u Zemljišnik Općinskog suda u Imotskom kao “čestica zgrada 66.crkva; vlasnost rimokatolička crkva Sv.Jure na Biokovu u Župi”. Stara crkvica sv. Jure srušena je 1965. godine da bi se na njenom mjestu sagradio radiotelevizijski odašiljač.
Crkvica sv. Jure snimljena 2002. godine